Zielsliefde

met elkaar vergroeide bomen

Verliefdheid wordt veroorzaakt door het besef dat je niet heel bent. Je bent jezelf niet genoeg. Je ziet in die ander iets dat je zou willen zijn. Wat je op dat moment misschien niet weet, is dat je dat deel ook in jezelf hebt. En je hebt het weggestopt of het niet tot ontwikkeling laten komen. Dat klinkt negatief, maar we zitten niet voor niets zo in elkaar dat we onszelf zoeken in een ander. Kijk maar:

Stel, het is wederzijds en je mag samen je leven delen. Je kunt je koesteren in elkaars aandacht en je bent nog helemaal onder de indruk van zijn/haar goede kanten. Je staat nog helemaal naar elkaar open. Maar gaandeweg merk je dat juist dat wat je zo aantrok, je vreselijk gaat irriteren. Je gaat ruzie maken, of sluit je af. Misschien denk je dat je het bij iemand anders wel zou uithouden. Wat je op dat moment misschien niet weet, is dat dit het stuk is dat in jou tot ontwikkeling wil komen, het stuk dat jou completer kan maken als je het toelaat. Je irritatie komt voort uit het vluchten voor dat deel in jezelf. Wat doe je? Vlucht je? Wil je liever weer alleen zijn zonder die kopzorgen? Of denk je dat het met iemand anders wel lukt, omdat het immers allemaal aan je partner ligt?

Of ga je de uitdaging aan? Laat je de eigenschappen in jou groeien die je eigenlijk niet wilt toelaten? Is zijn woede misschien jouw gebrek aan assertiviteit? Is haar zweverige gedoe misschien jouw behoefte aan contact met God? Is zijn afsluiten misschien jouw nood om jezelf de liefde te geven die je nodig hebt, het vermogen te ontwikkelen om verwachtingen los te laten?

Ga je groeien, of geef je het op??

De band die je hebt met je partner wordt gebouwd doordat je honderdduizendmaal dit scenario samen doorleeft. Soms gaat het bijna geruisloos en pas je je moeiteloos aan elkaar aan. En soms gaat dit proces gepaard met grote botsingen, die bijna niets van jullie (en je huis) heel laten. Soms voltrekt zich dit proces niet in zijn geheel met de eerste partner die je in je leven hebt gehad, maar via de tweede, met de derde, of de vierde, of pas met de tweehonderdenderde, misschien pas in een ver volgend leven...

Maar uiteindelijk besef je dat dit het is waar het om gaat. Altijd en overal de liefde zien en terugvinden die jullie verbindt, die jullie gehele wezen uitmaakt. De energie van de uiteenzetting, de energie van eenwording, uit zich zowel in de ruzie als in de omhelzing. Met horten en stoten kom je tot elkaar. Totdat je je ego los kunt laten, alle regels en verwachtingen wegwaaien met de wind.

Dan kom je bij de essentie van je relatie, die volkomen samenvalt met de essentie van jezelf en de essentie van je partner. Gewoon de essentie. Dat is echte eenheid. En dat is Liefde met een hoofdletter.

Als je dát kunt, liefhebben zonder angst, terwijl je volledig samenvalt met wie je bent. En als je iemand gevonden hebt die jou op geen enkele manier uit jouw eenheid probeert te trekken, omdat hij of zij dat óók kan, liefhebben zonder angst, omdat hij of zij óók heeft geleerd samen te vallen met wie hij of zij is. Dan lijkt het net of je jezelf ontmoet, ook al ben je niet dezelfde persoon, ook al ben je verschillend. Je kunt je verbinden op het diepste niveau van je wezen. Je ervaart echte zielsliefde, of je elkaar nu op magische wijze hebt gevonden, of al jaren samen bent.

Als je elkaar dan trouw bent, ben je niet trouw omdat dat moet. Trouw is niet iets waar je met je hoofd voor kiest. Het is een natuurlijk gevolg van een hele sterke Liefde. Als je op zo'n diep niveau van iemand houdt, kan geen enkele andere liefde dat evenaren. De Liefde die je voor elkaar ervaart, is zo allesomvattend, zo vervullend en compleet, dat je geen behoefte voelt om die bij een ander te zoeken. De trouw die de meeste mensen in de praktijk brengen, is een kopie van die trouw. Het is iets uiterlijks. Ze blijven elkaar trouw, omdat ze denken dat dat moet. Omdat er ooit mensen zijn geweest die elkaar nooit in de steek lieten, omdat ze zoveel van elkaar hielden. Hele hordes mensen doen dat na. Ze houden niet op die manier van hun partner, maar ze doen de dingen die lijken op liefde en en trouw. Van de buitenkant. Omdat ze graag liefde en trouw zouden willen. Maar ze hebben het zelf niet, dus kunnen ze het niet. En dus moeten ze het naspelen. Met alle, innerlijke of uiterlijke, ontrouw als gevolg.

Als je onvoorwaardelijk lief hebt, voelt je geliefde als een deel van jou. Dan kloppen jullie harten in hetzelfde ritme. Letterlijk. Je hart gaat anders slaan op het moment dat je volledig op elkaar bent afgestemd. Is de één onrustig, dan wordt de ander onrustig, maar kun je op dat moment bij elkaar zijn, in de geest of fysiek, dan kan de één de ander ook weer tot rust brengen. Daarvoor hoef je niets te doen, alleen maar met elkaar in verbinding te zijn. Nogmaals, dit is niet voorbehouden aan de plotselinge bewuste Tweelingzielrelaties waarover momenteel veel wordt geschreven. Er zijn genoeg voorbeelden van zulke stellen te vinden op het internet, waarbij twee oude mensen kort, soms binnen een uur, na elkaar overlijden. In die gevallen houdt het hart van de achterblijvende partner gewoon op met kloppen als het hart van de ander het niet meer doet (het gaat bijna altijd letterlijk om een hartaanval). Afstand maakt daarvoor niet uit. Ja, het is (nu nog) zeldzaam. Maar het is er wel.

Als je zoveel van elkaar houdt, dat het voelt alsof je elkaars andere helft bent, lijkt aan de ene kant de rest van de wereld niet meer belangrijk. Niets doet er nog toe, behalve je Liefde voor elkaar. Niets op de hele wereld zou jullie uit elkaar kunnen halen. Je kunt niet zonder elkaar leven. Tegelijkertijd wordt de buitenwereld belangrijker voor je dan ooit, zeker als jullie relatie zich stabiliseert. Op het moment dat je tot rust komt in de wetenschap dat je de ander nooit in de steek zult laten en dat hij/zij ook jou nooit in de steek zal laten, komt er een enorme kracht vrij om er voor anderen te zijn. Je voelt allebei hoe de Liefde tussen jullie te groot is om voor jezelf te houden. Die Liefde omvat vanzelf alle mensen in je eigen kring, je kinderen, bijvoorbeeld, of andere familieleden of vrienden. Maar die Liefde omvat dan zelfs je buren, je collega's, voorbijgangers op straat, maar ook de natuur: een vlucht spreeuwen 's avonds onderweg naar hun slaapplaats, de zonsondergang boven de huizen, de wijdsheid van een stuk heide, de groene rust van de bossen, de mussen in je tuin, je huisdieren, zelfs de bomen in je straat.

Je Liefde is zo groot, dat je, om een ander te helpen, langere tijd afscheid van elkaar kunt nemen. Je Liefde is zo groot, dat je altijd de integriteit van jezelf en de ander zult willen waarborgen. Zo'n Liefde is dan ook nooit laag-bij-de-gronds. Vandaar ook veel verhalen van ziels-liefdes die bestaande relaties zoveel mogelijk intact proberen te laten, ja, daarom zelfs permanent afscheid van elkaar nemen, alleen maar om geen leed te veroorzaken. Als je zoveel van iemand houdt, is de gezondheid van zijn/haar ziel je liever dan zijn of haar nabijheid.

Je Liefde is zo groot, dat je vanzelf de neiging krijgt om iets voor anderen te willen betekenen. Je Liefde is zo groot, dat je anderen wilt helpen om ook op dat niveau van zieleliefde te kunnen leven.

Een zielsliefde is niet beperkt tot één mogelijke persoon. Maar als je eenmaal zo'n Liefde voelt, is één persoon genoeg. En tegelijkertijd heb je voldoende Liefde over voor heel veel mensen in je leven.

Als je de Liefde van je leven hebt gevonden, of je hebt je als stel zo kunnen ontwikkelen, dat je dat van elkaar bent geworden, is elke minuut samen een geschenk. Het daglicht krijgt een andere glans als je samen buiten loopt. Je huis wordt een toevluchtsoord, een Thuis. De huid van je Geliefde voelt voor jou altijd geladen met Liefde. Je voedt je met elkaar, alleen maar door in elkaars armen te liggen. Je stuurt elkaar rechtstreeks Liefde via je ogen, of je nu dichtbij elkaar bent, of van de andere kant van een kamer elkaar aankijkt. Dat hoeft niet altijd heet en gepassioneerd. Dat kan ook warm en geruststellend, je voelt dat het goed is. Dat hoef je niet uit te leggen. Je hoeft niet veel te praten, zelfs als je graag met elkaar praat en uitwisselt. Je hoort of voelt elkaars gedachten en gevoelens zo ook wel. Ook op grote afstand. Je ademt elkaar.

Als je dán bij elkaar bent in een innige Liefdesverstrengeling, is het alsof je de gehele eenwording van hemel en aarde in jullie samenzijn belichaamt. En dat was al die tijd al de bedoeling van Liefde...

Hulp

Wil je hulp bij het helen van je relaties? Dan kun je terecht bij Anno en mij.

Zielsliefde in de (hedendaagse) kunst:

Deze liedjes gaan voor mij over allesomvattende Liefde:

En dan zijn er natuurlijk nog de talrijke kunstwerken, digitaal of handgeschilderd, over Liefde en éénwording, waaruit hier maar een kleine greep:

Heb je zelf iets moois te delen over zielsliefde? Laat het me weten!