Ik ben Jou en Jij bent Mij

Over Zielsliefde en Heel worden

In den beginne was er Alles-Dat-Is. Er was een Wezen dat volledig heel was, compleet. Ik noem dit wezen voor het gemak God. God was Alles en had Alles wat er bestond. Er was niets dat niet God was. Alles was goed, in harmonie, geluk en Licht.

Maar God had een wens. Zhij wilde al dit goede en mooie delen. Maar dat kon alleen met zichzelf. Want er was niemand anders. Zhij was alles al wat er bestond. Dus kon zhij niks weggeven, want er was niemand die zhij niet zelf was. Daarom kon zhij ook niks ontvangen, want zhij had geen onvolkomenheden en geen tekorten.

Dus God besloot om iemand te maken die kon ontvangen. Daarvoor moest zhij iemand maken die zhij niet was. En om dát te doen, moest zhij een ruimte maken waar zhij niet was, waar de Ander in kon leven. Zo kwam het dat God zich terugtrok uit een deel van zichzelf. Zhij maakte een leegte in Alles-Dat-Is. Ons Universum...

In die leegte liet ze één lichtstraal vallen. Vanuit die lichtstraal ontstond alles wat wij kennen als bestaande werkelijkheid in ons Universum. De ‘Oerknal’, de sterrenstelsels, onze Aarde, het leven op aarde...en de Mens.

De mens was bedoeld als ontvanger en als evenbeeld, tweelingziel, van God. Om goed te kunnen ontvangen, was de mens egoïstisch. Dat was handig, anders kon God aan de mens nog steeds niks geven en was alle moeite voor niks geweest. Maar de mens was ook Gods evenbeeld…...dus wilde de mens óók geven. Daarom putten mensen, als ze heel en bewust zijn, evenveel voldoening uit geven en nemen.

De tijd van duisternis

De wereld is intussen gebroken. Onderweg van Alles-Dat-Is naar de leegte, in onze ontwikkeling door de eeuwen heen, in de stof, vergaten we Wie we werkelijk zijn. We vergaten onze bestemming. We werden óf egoïstisch, óf we gingen volledig op in het geven aan anderen, die in hun egoïsme alles van ons aannamen. Sommige mensen namen gulzig alle energie van anderen af en anderen lieten zich alles afnemen. Dit geven aan een ander kon zelfs egoïstisch zijn en ingegeven door angst en een gevoel van tekort. Iedereen had een vage herinnering aan de heilige energieën van geven en nemen die we bij onze schepping hadden geërfd, maar niemand zag meer de samenhang, de dans die geven en nemen kon zijn, het geluk dat we daarmee teweeg konden brengen bij elkaar...

Geven en nemen is een doods begrip geworden. Een transactie. Voor wat hoort wat. Je voelt al weerstand als je die woorden alleen al hoort. Geven en nemen, gatver. Is er niets mooiers in dit leven dan dit boekhoudkundige weegschaaltje? Geven en nemen is uitgedroogd, kleurloos en van haar diepere zin ontdaan. Als je precies dat terug krijgt wat je geeft, waarom zou je dan nog in relatie treden met een ander? Dan hou je toch lekker alles zelf? Geven en nemen is handel. Je indekken tegen verlies. Een contract tussen rechtspersonen, omschreven door regels, ook al heb je niks op papier staan. Ongeschreven, sociale regels, of onuitgesproken emotionele regels. Persoonlijke claims die je hebt op een ander, omdat je vindt dat je recht hebt op iets, of omdat je vindt dat je die ander iets verschuldigd bent...

Maar in beginsel was en is dat niet zo…..geven en ontvangen zijn de twee polen van een heilige spiraal. Het is geen horizontale gelijk-oversteken-systeem. Het is een spiraal die, met elke impuls van geven en ontvangen, zichzelf vermeerdert, groter, rijker en veelzijdiger wordt, multidimensionaler en uitmondt in een zee van overvloed en Liefde.

Daarin is geven een natuurlijk proces. Daarvoor hoef je jezelf niet te dwingen, je wordt zielsgelukkig als je iets geeft vanuit je kern, vanuit je ingeboren goedheid. Daarin is niet-geven ook natuurlijk. Je voelt het als je niet hoeft te geven, omdat dat niet nodig is of past bij jou, de ander, of de situatie. Daarin is ontvangen natuurlijk. Je hoeft niet te trekken of te eisen. Je hoeft alleen maar open te staan en eventueel de ander een handje te helpen als hij of zij je nood niet ziet. Maar het gaat vanzelf en van harte. Beide kanten op.

Het niet egoïstisch mogen zijn is een verdraaiing die voor heel veel leed heeft gezorgd. We mogen niet ontvangen, dus de stroom van geven van de ander wordt geblokkeerd. Zo stagneert de Liefde bij de Ander en worden wij uitgehongerd. Geven is tegenwoordig al even besmet met aannames en vooroordelen. Je moet grenzen stellen, geven is iets gevaarlijks en put je uit. Doordat we niet egoïstisch mogen zijn en niet voldoende ontvangen, maken we misbruik van situaties waarin ons wél wordt gegeven. We zijn uitgehongerd, dus nemen we teveel. Als ons geen grens wordt gesteld, snappen we niet dat de ander uitgeput raakt. We zijn in de tegenovergestelde, neerwaartse spiraal gestapt van grenzen, honger, onbegrip en tegenstellingen.

Plan A

Dat is nooit de bedoeling van de schepping geweest. Het was de bedoeling dat we, zonder erbij na te denken, zouden geven en ontvangen. Dat we elkaar zouden versterken en uit het niets meer Liefde, meer energie en een enorme overvloed zouden scheppen. We zijn één ding vergeten: zonder elkaar zijn we niet heel.

Laat ik dat nog een keer herhalen:

We zijn niet Heel zonder de Ander

Het is waar dat je van jezelf moet houden, maar het liefhebben van jezelf is slechts een deel van het geheel. Als we allemaal werkelijk zouden beseffen dat we deel uitmaken van elkaar, zou het niet uitmaken of je eerst van jezelf houdt of eerst van de ander. Waar je ook begint, het komt allemaal weer terug bij jou én de ander. Zonder einde. Er is zoveel, dat je nooit tekort komt. De stroom Liefde houdt nooit op.

Alle verdriet die wordt veroorzaakt doordat mensen elkaar in de steek laten en pijn doen, hebben ons laten vergeten dat we deel zijn van elkaar. Dat we elkaar nodig hebben. Nog erger: we zijn zó enorm onder de indruk als we Liefde ervaren in haar diepste, hoogste, volledigste vorm, dat we zwaardragende termen gebruiken als ‘Tweelingzielen’ en ‘Tweelingvlammen’. Omdat we die Liefde zo lang niet hebben gekend. Zó erg hebben we elkaar in de steek gelaten!

Terwijl die diepe Zielsliefde eigenlijk de enige staat van Zijn zou moeten zijn die we Allemaal kennen. Niet alleen in een ‘Tweelingzielrelatie’. We zijn allemaal deel van dezelfde Ziel. We zijn allemaal elkaars Tweelingziel. Er is helemaal geen mindere vorm van Liefde. Alle Liefde zou Zielsliefde moeten zijn.

Want wat maakt liefde tot Zielsliefde? Niets anders dan jouw vermogen om jezelf in de Ander te zien. Te herkennen. Niets anders. Zielsliefde is de ultieme genezing, omdat je eindelijk, na lang te hebben rondgezworven, beseft dat je Thuis komt in het Hart van een Ander. Je beseft dat je tot in de kern van je wezen Eén bent, Eén en hetzelfde Wezen.

Dat hoeft geen romantische liefde te zijn, hoewel een romantische relatie wel kan leiden tot werkelijke samensmelting op elk niveau en daarmee een hele diepe vorm van Eénheid kan bereiken. Maar hogere Liefde, zonder romantische/seksuele component, is iets dat je met iedereen kunt beleven. Sterker nog, elk spiritueel proces, elke persoonlijke ontwikkeling, is erop gericht om je verbondenheid te ervaren met alles wat leeft, alles wat er is, Alles-Dat-Is...

Alles wat ons uit elkaar drijft staat daarbij in de weg. Teveel aan jezelf denken. Teveel aan de ander denken. Als je niet meer bent aangesloten op de stroom van het leven, verzand je in getouwtrek om liefde, aandacht, werkverdeling. Je vergeet de essentie. Het is je taak om je op dat moment te bezinnen, je ziel te (onder)zoeken om te herinneren hoe het ook alweer was. Wie je ook alweer was. Wie de Ander is.

De Ander, dat ben Jij.

Jij bent de Ander.

Je bent elkaars vlees en bloed, elkaars broeders en zusters, vingers aan dezelfde hand.

Dus wees elkaars thuis, elkaars toevluchtsoord. Voed elkaar en open jezelf voor wat de ander je wil en kan geven. Stel geen regels voordat je ontvangt. Ontvang gewoon. Stel geen regels voordat je geeft. Geef gewoon. Stel geen regels, geen voorwaardes aan je Liefde. Als je werkelijk vanuit de intentie van onvoorwaardelijke Liefde leeft, zowel naar jezelf als de ander toe, valt alles vanzelf op zijn plek.

Dan is er geen sprake van misbruik van de één door de ander. Misbruik van iemand kan alleen als diegene niet door heeft dat de stroom van geven en ontvangen is onderbroken. En dat kan alleen als de verbinding er niet is, zowel bij degene die zich misbruikt voelt als bij degene die misbruik maakt. Als je werkelijk onvoorwaardelijk Lief hebt, voel je heel zuiver aan hoe het zit. Dan is er geen enkele angst de ander kwijt te raken, los van de daadwerkelijke dreiging van fysieke scheiding. Dan ga je automatisch geen dingen doen om de ander vast te houden en ga je ook niet over je grenzen heen.

Onvoorwaardelijke Liefde maakt je vrij. Je ontwikkelt andere vermogens. Waar onbegrip eerst overheerste, begrijp je nu de dingen van binnenuit. Je wordt Helder. Je voelt de ander aan in al zijn/haar dimensies, maar je voelt ook jezelf haarzuiver aan. Hoe grenzelozer je wordt, hoe meer je leert leven, denken, zien, horen en voelen vanuit jullie gedeelde werkelijkheid. Je werkelijkheid wordt groter, omdat je het woord ‘ik’ anders gaat definiëren. Je wereld wordt groter, omdat je niet alleen uit jouw persoonlijke ervaring en gezichtspunt, maar uit die van heel veel anderen kunt putten.

Behalve je Heldere vermogens, ga je meer uitstralen. Mensen voelen het direct aan als ze met je in aanraking komen. Je bent aangesloten, verbonden, niet meer een geïsoleerd energiesysteem op zichzelf, maar veel groter en dat is voelbaar en voor sommigen ook zichtbaar. Als mensen in jouw aanwezigheid zijn, gaat hun eigen energieveld met je meedoen. Ze putten niet uit je, want jij leeft niet meer vanuit het idee van transactie, maar van Eénheid en Liefde. Hun energieveld kan niets uit jou putten zonder iets terug te geven. Het is een gesloten circuit geworden, door de manier waarop JIJ in het leven staat. Mensen die bij je zijn, gaan vanzelf meedoen aan die stroom en hun energievelden kopiëren jouw opmaak als vanzelf. Het idee van een Satsang is hierop gebaseerd, maar elke gewone menselijke relatie wordt op deze manier voedend en tilt jou en degenen die met jou leven op naar een hoger niveau, waar je elkaars concurrent en vijand niet meer bent, maar elkaars familie, elkaars andere ik.

Als je zo leeft, heb je het doel van de schepping een lichaam gegeven hier op aarde: de Heelwording van jou en de ander. Je belichaamt letterlijk de Liefde. Jouw lichaam is de drager, de uiting, de vleeswording van Eénheid en verbondenheid. Je bent de Bron, niets meer en niets minder. Een perpetuum mobile, een eeuwig draaiende spiraal van geven en ontvangen, grenzeloos en onvoorwaardelijk.

Je bent Heel.

Je bent het Evenbeeld van God.

Met Liefde,

Merel

Dit stukje is het laatste deel van een serie artikelen over healing.
Het vorige deel is De Wereld van het Doen.

Wil je meer lezen over Zielsliefde?

Verdiepingsdag volgen of meepraten in de Facebookgroep?

Naar de informatie over de Verdiepingsdagen Zielsliefde
Naar de Facebookgroep 'Lied van de Merel'